Zachowanie się podczas wypadku samochodowego(1), Zdrowie

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Zachowanie się podczas wypadku
samochodowego
Znajomość podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy
jest niezbędna każdemu kierowcy. Zadaniem udzielającego
pierwszej pomocy jest jedynie wykonanie niezbędnych
zabiegów ratowniczych, zanim osoba poszkodowana zostanie
oddana pod opiekę lekarską. Pierwszej pomocy obowiązany jest
udzielić każdy znajdujący się na miejscu wypadku.
Jednocześnie należy wezwać pogotowie ratunkowe oraz policję.
Podstawowe czynności ratownicze
Przy udzielaniu pierwszej pomocy należy:
- zadbać o bezpieczeństwo ruchu w miejscu wypadku i usunąć
poszkodowanego z miejsca wypadku, jeżeli w dalszym ciągu
zagraża mu w tym miejscu niebezpieczeństwo
- ocenić stan poszkodowanego - sprawdzić, czy jest przytomny,
czy oddycha, czy ma zachowaną czynność serca, czy nie ma
krwotoku.
W razie dostrzeżenia
wypadku
należy zatrzymać samochód w
bezpiecznej odległości, włączyć światła awaryjne i na jezdni
ustawić
ostrzegawczy trójkąt odblaskowy
. W rozbitym
samochodzie trzeba wyjąć kluczyki ze stacyjki, zaciągnąć
ręczny hamulec oraz sprawdzić, czy nie ma palącego się
papierosa. Następnie ocenić, ile osób jest poszkodowanych i
jakiej potrzebują pomocy.
Niejednokrotnie w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia
ofiar wypadku, przy braku fachowej pomocy lekarskiej,
konieczne staje się wydobycie poszkodowanego z rozbitego
pojazdu.
W celu wyniesienia
poszkodowanego z
uszkodzonego pojazdu należy:
- odpiąć pasy bezpieczeństwa
- wsunąć od tyłu ręce pod jego
1
pachy, nieuszkodzone przedramię ułożyć poprzecznie na klatce
piersiowej, następnie jego głowę oprzeć na swojej klatce
piersiowej i przytrzymywać ją brodą
- ułożyć w bezpiecznym miejscu.
Następną czynnością ratowniczą jest sprawdzenie, czy
poszkodowany jest przytomny, czy oddycha, a jeśli oddycha,
czy ma zachowaną czynność serca. Jeżeli oddycha i ma
zachowaną czynność serca, to należy sprawdzić, czy nie ma
krwotoku lub innej rany wymagającej opatrzenia, czy nie ma
złamań kości lub zwichnięć oraz czy nie ma krwotoku
wewnętrznego lub jednocześnie wstrząsu urazowego. Jeśli
poszkodowany jest nieprzytomny - to znaczy, gdy nie można
nawiązać z nim kontaktu słownego - sprawdzić, czy oddycha.
Najlepszym sposobem sprawdzenia, czy poszkodowany oddycha,
jest zbliżyć własny policzek do jego ust. Jeśli nie oddycha,
sprawdzić tętno
nad jedną z dużych tętnic, najlepiej nad tętnicą
szyjną. Jeżeli tętno jest wyczuwalne, należy udrożnić drogi
oddechowe i rozpocząć sztuczne oddychanie.
W tym celu należy przechylić głowę poszkodowanego na bok i
palcem owiniętym chusteczką lub innym materiałem wygarnąć całą
zawartość jamy ustnej.
Potem głowę poszkodowanego ułożyć na wprost, jedną rękę
położyć pod kark, dłonią drugiej ręki uciskać czoło. To położenie
przez napięcie mięśni szyi powoduje przesunięcie ku górze nasady
języka, zapobiega jego zapadaniu i zamykaniu wejścia do krtani.
Niekiedy konieczne jest jeszcze uniesienie żuchwy ku górze, tak
aby zęby dolnej szczęki zaszły przed zęby górnej szczęki.
Przy zapewnieniu drożności dróg oddechowych należy rozpocząć
sztuczne oddychanie metodą
usta-usta
. Sztuczne oddychanie
polega na wdmuchiwaniu powietrza do osłoniętych chusteczką ust
poszkodowanego. Częstość wykonywania oddechów powinna
wynosić około
16 razy na minutę
aż do powrotu oddechu u
poszkodowanego lub przyjazdu lekarza. Opadanie przedniej ściany
klatki piersiowej w przerwach pomiędzy wdmuchiwaniem powietrza
świadczy o prawidłowo wykonywanym sztucznym oddychaniu.
2
Jeśli po czterech pierwszych
wdmuchnięciach powietrza nie
można wyczuć tętna, należy
jeszcze wykonać dwa dalsze
wdmuchnięcia i rozpocząć
masaż zewnętrzny serca przez
mostek. Na dolnej 1/3 części
mostka ułożyć lewą rękę, na
niej poprzecznie prawą tak, aby
płaszczyzna wywieranego
nacisku ograniczała się tylko do
powierzchni mostka. W tym
celu należy wyprostować palce
obu dłoni, naciskając tylko
nadgarstkami. Wywieranie
nacisku na żebra całą dłonią
bywa przyczyną złamań żeber.
Przy zachowaniu ostrożności
nacisk jednak powinien być
taki, aby mostek uginał się o 3-
5 cm z szybkością około 80 razy
na minutę.
Na dwa
wdmuchnięcia powinno
przypadać 10-12 uciśnięć na
mostek
. Okresowo, co 30-60
sekund sprawdzić, czy u
poszkodowanego nie powróciły
czynności oddychania i pracy
serca.
Jeśli poszkodowany nie wymaga
dalszej pomocy, to
najkorzystniej jest ułożyć go w
pozycji bocznej ustalonej.
Pozycja boczna ustalona ułatwia
odpływ śliny i ewentualnych
wymiocin z jamy ustnej na
zewnątrz, zapobiegając w ten
sposób przedostawaniu się ich
do dróg oddechowych. Język
3
nie zapada się w tym ułożeniu
ku tyłowi i nie stwarza
przeszkody w oddychaniu.
Opaskę uciskową wolno pozostawić na kończynie najwyżej 1-1,5
godziny, ponieważ dłużej trwające jej niedokrwienie grozi
martwicą. Rany głowy z widocznym uszkodzeniem kości czaszki
należy delikatnie osłonić opatrunkiem. Przy podejrzeniu złamania
kości lub zwichnięcia w stawie kończynę należy unieruchomić.
Kończynę unieruchamia się w ułożeniu takim, w jakim się znajduje
(nie należy kończyny prostować i nie wolno przywracać
prawidłowego jej kształtu). Środkami unieruchamiającymi mogą
być najprostsze materiały (kij, laska, deska, parasol oraz opaska,
pasek, chusta trójkątna). Szyną unieruchamiającą dla kończyny
dolnej może być druga (zdrowa) kończyna.
Przy podejrzeniu złamania kręgosłupa
należy
poszkodowanego pozostawić w pozycji, w jakiej się znajduje lub
ułożyć go (przytomnego) na plecach, na twardym i równym
podłożu.
Przy złamaniach otwartych należy, unikając zbędnych ruchów,
ostrożnie nałożyć opatrunek słaniający z zastosowaniem
unieruchomienia. Płomień na ubraniu należy gasić dostępnym
sposobem, np. tłumiąc kocem, płaszczem albo dociskając do
ziemi, łącznie z turlaniem płonącego. Jeżeli woda jest dostępna,
to należy natychmiast miejsca oparzone polewać i osłonić
opatrunkiem.
Wstrząs urazowy u ofiar wypadku może zostać wywołany w
następstwie dużej utraty krwi, obfitego krwotoku, złamania
kości, oparzeń, lęku i bólu.
Charakterystyczne
objawy wstrząsu u ofiar wypadku
, to
przede wszystkim:
- blada z odcieniem sinawym, wilgotna i chłodna skóra
- przyspieszone tętno i oddech
- obniżone ciśnienie tętnicze krwi
- wrażenie wyczerpania i utrata przytomności różnego stopnia.
Wstrząs jest stanem gwałtownego zagrożenia życia.
4
Dlatego do czasu przybycia fachowej pomocy należy
poszkodowanego:
- jeżeli jest nieprzytomny - ułożyć w pozycji bocznej ustalonej
(jeśli nie ma ku temu przeszkód)
- jeśli jest przytomny - ułożyć na plecach z głową odchyloną do
tyłu i uniesionymi powyżej tułowia nogami
- z obrażeniami głowy - ułożyć na wznak z głową uniesioną, to
znaczy tak, aby głowa znajdowała się powyżej poziomu serca
nie przeginając jej jednak do klatki piersiowej
- z obrażeniami nosa, jamy ustnej i szyi- ułożyć w pozycji
siedzącej, aby uniknąć zachłyśnięcia, czyli przedostania się krwi
do dróg oddechowych
- z obrażeniami klatki piersiowej - ułożyć w pozycji półsiedzącej
- z obrażeniami brzucha - ułożyć na plecach w sposób
następujący:
tułów podparty i nieco uniesiony, kończyny dolne zgięte w
stawach biodrowych i kolanowych, co uzyskuje się przez
podłożenie pod kolana zwiniętego koca
- wykrwawionego - ułożyć płasko na wznak z obniżoną głową i
podniesionymi kończynami dolnymi.
W czasie chłodu należy okryć poszkodowanego kocem,
płaszczem itp. Nie powinno się podawać poszkodowanemu
żadnych płynów (wkrótce może być operowany), można
natomiast zwilżyć usta wodą lub innymi płynami. Zarazem nie
należy poruszać poszkodowanego bez potrzeby. Trzeba
zapewnić mu spokój (rozmawiać z nim, aby czuł się
bezpiecznie).
Obowiązkiem prawnym i moralnym każdego kierowcy
jest udzielenie doraźnej pomocy potrzebującym, przede
wszystkim ofiarom wypadków.
Źródło: Podręcznik kierowcy B. - Wyd. Grupa Image
.
5
[ Pobierz całość w formacie PDF ]

  • zanotowane.pl
  • doc.pisz.pl
  • pdf.pisz.pl
  • euro2008.keep.pl